بگذار بگذارم ای دوست
بر شانه هایت سرم را...

(محمدرضا ترکی)

۱

درست خاطرت نیست شاید سی سال پیش بود. مزه ای زیر زبانت ماندگار میشود، چیزی بین ترش و شیرین. ترشی کمتر و شیرینی بیشتر. توهم زده بودی یا توت درشت قرمز رنگ، واقعیت داشته؟ گوشه حیاط خانه پدربزرگ، کنار دیوار گچی سفید که درب سبز رنگی دارد، درخت توتی هست که شکت را برطرف میکند. وسط حیاط حوضی است که بدنت بارها به کفش خراشیده. خراشها توهم نبود. حوض هنوز هست. همانطور که باغچه هست. درخت یاس، هست. ایوان، هست؛ و همه ظهرهای تابستان و آب تنی و خوابیدن روی سنگهای داغ ایوان، جایی در زمان رخ داده بودند.


۲

در گورستانی بزرگ بودم. دیوارهای بلندی داشت. مانند مسجد، گنبد و شبستان داشت. حیاط داشت. کاشی های فیروزه داشت. حوض داشت. و همگی پر از قبر. زیر زمینی تاریک و مملو از ادمها. ادمهایی که سالیانی پیش مرده اند و الان جز سنگ قبر، نشانی ندارند. کلیددار گورستان میگفت: "سالهاست شهر کوچکت تبدیل شده به همین عمارت گورستانی!" قبر خودم را هم دیدم. اسمم به درشتی رویش حک بود. بنای گورآباد نه درخت داشت نه یک قطره آب در آن یافت میشد. همه جا را لایه نازکی از خاک پوشانده بود. تشنگی بود و آفتاب. بیدار که شدم اندازه هفت کتاب حس و حال داشتم. از سفری تاریخی برگشته بودم.


۳

اولین بار زیر درختان صفاییه بود. هزار قدم، هزار کلام، هزار سوال. همه خاطرات دو نفره بعدی، ذیل سایه درختان صفاییه رنگ باخته اند. همان روز بود که زلزله آمد. دیوارهای کنارم خم به ابرو نیاوردند. دلم ولی لرزید. جوری که دیگر تکرار نشد. دیوارهای بلند و آجری صفاییه سالیانی ست که مانند خنجر و دشنه اند. دنبال جگر بی صاحب میگردند. نباید نزدیکشان بروم. نباید ببینمشان. نباید به دامشان بیفتم. اتحاد بنا و خاطره، قاتل ادمی اند..

* * *

ذهنیات صورت مادی ندارند. بعد از نوشتن، شاید بهترین بروزشان در مکان ها باشد. مکان، مقدس است. ظهوری ست از افکار، معانی، کلمات، خاطرات، حسها و عمرهای رفته؛ معادل با دهها صفحه نوشتن و شرح دادن؛ می توانی مکانی را به مخاطبت نشان دهی تا بخش بزرگی از حست منتقل شود.

دیروز روز معمار بود. همانی که میخواستم و نشدم. بجایش درگیر صفر و یک شدم. همانی که نمیخواستم. دنیا پر است از خواستنها و نشدنها. یا شدنها و بعد ویران شدنها. خرابی را اولین بار بناها یادمان دادند. که ویرانی به چه میگویند. که اگر سقفی که تا دیروز برپا بود، ناگهان فرو ریخت تعجب ندارد. که همیشه مراقب آوارها باش.. روز معمار مبارک باشد. بر همه انانی که فضا و مکان و خاطره و واقعیت و احتمال را مدیونشان هستم.

۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ ارديبهشت ۹۷
حدودا اردیبهشت سال ۸۵ بود که وبلاگ نویسی ام منظم شد. یکسالی در سایت شخصی می نوشتم. بعد به بلاگفا کوچ کردم و تا سالها مشتری اش بودم. بلاگفا همدم و همراز نوشته های حقیر و دوستان زیادی بود و هست. دریایی از حسهای خوب و بد روزانه مان در بستر بلاگفا ثبت شد.

سال ۸۷ اوج روزهای نوشتن و وبلاگ خوانی ام بود. مهمترین ادم زندگی ام هم در همین دنیای وبلاگ نویسی پیدا شد. وبلاگ همیشه مامن حرفهای نگفته ام ماند. حتی وقتی مخاطبی نداشتم و برای دل خودم می نوشتم.

بلاگفا در سالهایی از دهه هشتاد طبق اعلام الکسا پر بازدیدترین وبسایت ایرانی بود. با همه نقص و قوتهایش، هنوز حس خوب و قشنگی به او دارم. به بستری که فراهم کرد تا حرف بزنم و بشنوم و ادمهایی مثل خودم را بشناسم و همدلی کنیم... 

۱۲ سال از ان روزگار میگذرد. خوشحالم که وبلاگ این پدیده دنیای نت هنوز زنده است و به خلوص نزدیکتر شده. برای بیان و بلاگفا آرزوی موفقیت و پیشرفت دارم و امیدوارم وبلاگ نویسی به حفظ و گسترش ادبیات فارسی کمک کند.

پ.ن
اول اردیبهشت روز بزرگداشت شیخ اجل سعدی است. نام و یادش گرامی باد
۹ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۱ ارديبهشت ۹۷
خانم معلمی از بستگان می گفتند: "تلگرام نباشه خیلی ضدحال میشه ها". ایشان جزو نسل قبل به حساب می اید. همسر و فرزند هم دارد. ولی بهرحال صرف وقت در تلگرام بخشی از اوقات فراغتش را پر کرده. از عبارتش خوشم آمد. مال نسل خودش نبود. لابد از شاگردانش یاد گرفته. شاید هم از تاثیرات فجازی ست.

فجازی برای خیلی ها همدم تنهایی هاست ولی نصف و نیمه. فقط میگوید و نمیشنود. مطلب میدهد و تاثیر نمیپذیرد. و همین است که او را به درجه موانست نمیرساند. شاید نکته مهم همین جاست. مونس، مخاطبی ست که تاثیر می پذیرد. فضای مجازی برای تصرف هرچه بیشتر احساسات مخاطب، احتمالا بدین سمت خواهد رفت و رمز موفقیتش در اینده، چگونگی پیاده کردن این ایده خواهد بود: تاثیر پذیری بیشتر. البته تنهایی واقعی مخاطبان هم به تبع بیشتر خواهد شد...
درین باره دیدن فیلم her بشدت توصیه میشود.

پ.ن
قدیمها، اخر شبهایم وقف کتاب بود. ولی سالیانی ست که گوشی! رها نمیکند. مگر خود جمهوری اسلامی وارد گود شود و اعتیاد ما را درمان کند وگر نه تا تلگرام هست، مبارزه هست و تا مبارزه هست ما هم هستیم :دی

بعد نوشت
در صورت فیلتر شدن تلگرام چه میکنید؟ استفاده از فیلتر شکن یا پیام رسان داخلی؟
۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۳۱ فروردين ۹۷