نیچه یا هر کس دیگر چه درست و دقیق گفته: «کمرمان زیربار حقیقت می‌شکست اگر هنر نبود». برای حقیر دنیای بی موسیقی متصور نیست. از جور روزگار پناه بر موسیقی...

کانال که نه، اما پلی لیستی از محبوب‌ها و شنیدنی‌ها در تلگرام دارم. شاید آبی باشد بر آتشی. علاقمندان موسیقی همه دعوتند به بزم شنیدن
( کانال نوا @navaay )

۰۳ آبان ۹۶

شوربا

اول چیزی که با خواندن آرشیو اینجا به ذهنم می‌رسد مدلِ شلم شوربای نوشته‌هاست. در هر بازه‌ی زمانی یک طوری بوده. هنوز هم به استایل ثابتی نرسیده. عین زندگی‌ام که معلوم نیست وضعش چیست و قرار است چه باشد و به کدام سمت برود. اخیرا هم پوچی و بی‌خیالی تام و تمامی سوارمان گشته و همه‌ی خرابی‌های قبلی مشددتر. همه چیز نور علی نور است! و الان در سن سی و چند سالگی دردناک است که ندانی چه می‌خواهی و چه نمی‌خواهی، و از همه بدتر اصلا برای چه زنده‌ای! اینکه خوشحالی و ناراحتی و خشم و بخشش‌ات با ده سال پیش تفاوت خاصی ندارد بر بیهودگیِ عمر رفته صحه می‌گذارد. یک آدم تکراری، که فقط فراموشی باعث شده تصمیم جدی و خطرناکی! نگیرد.

بی‌ربط
آنقدر که از شهرهای مختلف چین به بازدید اینجا می‌آیند، از خود ایران خبری نیست!