۱۱ آبان ۹۶

قحطی نام!

اسم مکان‌ها باید یکتا باشد. مگر نیست؟ چرا ولی شهرهای مختلف هم فلسطین دارند، هم آزادی، هم ملت، هم جلال آل احمد، هم فکوری، هم جمهوری. انگار بخشنامه باشد!
کم‌اند کسانی که با چند «جمهوری» خاطره داشته باشند. مشکل از آوارگی و بی‌قراری خودشان است قبول دارم. ولی آدم دوست دارد وقتی می‌شنود «ملت» فقط یادش بیاید به یک پارک. نخواهد چک کند: مشهد بود یا تهران؟ سرِ میدان بود یا سربالایی داشت؟ چرخ فلک مال کدام یکی بود؟

«ملک‌آباد» تک است. ببین چقدر بهتر شد! همه‌ی خاطراتش در کوتاه زمانی می‌آید و قاطی هم نمی‌شود: پیاده روی تا بستنی فروشیِ سر راهنمایی، هتل همای نیم‌ساز، پیرمرد جگرکی احمدآباد... همه روشن و واضح است. «فلسطین» ولی عین مردمش پر و پخش است. فلسطینِ اصفهان هم اخیرا مدعی شده! گیج و گم می‌شوی که عینک فروشی داشت و سرپایینی بود؟ یا هوای خنکِ باغ به صورتت می‌خورد؟

اگر چندتا حسن‌علی بابایی دور و برت باشد قاطی نمی‌کنی؟ مکان‌ها هم هویت دارند مثل آدم‌ها: با تو قدم می‌زنند، به حرفت گوش می‌دهند، اول وقت سرِ قرار نشسته‌اند منتظر، تا ابد هم سرِ قرار می‌مانند. (این یکی شبیه آدم‌ها نشد!)

اسم که قحط نیست. کاش رسمِ نامگذاری‌های تکراری، بی‌مسما و بخشنامه‌ای ورمی‌افتاد. کاش بیشتر احترام می‌گذاشتند: هم به هویتِ مکان‌ها، هم به خاطرات آدم!
اغلب خیابون ها اسامی شهدا هستن ، این که دیگه اشکال نداره ، یادبوده ظاهرا -همراه با چهره ای غرق در تفکر نوشتم :))) -
هیچ اسمی اشکال نداره. فقط تکراری نباشه 😉

بدتر از همه این هست که اسمی که بین مردم رایج هست با اسم تابلوها فرق میکنه.بخوای به غریبه ادرس بدی،تابلو ها یادت نمیاد گاهی.
اما بنظرم هویت خیابون ها برای ادما به تعداد خاطره هایی هست که ازشون داری
یاد میدون علم افتادم 😉

ممنون که یادداشتهارو دنبال می کنید 🌸

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">