۰۲ آذر ۹۶

نشمار کم می‌شه

تازگی‌ها که نه، مدتیست با مفهوم شُکر زاویه دارم. اصولا اذعان به خوب بودن شرایطت، یا ابراز خوشحالی از وضعیتی که در آن هستی، دیر یا زود (و معمولا زود) منجر به سلب آن خوشی می‌شود. کافی است کمی بخندی یا اعلام رضایت کنی. اصلا همین که با خودت بگویی «مثکه زندگی خیلی هم بد نیست» کائنات دست به دست می‌دهند تا پشیمانت کنند. اما اگر ناخوداگاه از روزگار طلبکار باشی و مخصوصا داشته‌ها را به روی خودت نیاوری، احتمال ادامه وضعیت‌های خوب بیشتر خواهد بود.
رهزن دهر بدجور در کمین است. نه به مواهب فکر کنیم نه در شمار آوریم.
نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.