نیچه یا هر کس دیگر چه درست و دقیق گفته: «کمرمان زیربار حقیقت می‌شکست اگر هنر نبود». برای حقیر دنیای بی موسیقی متصور نیست. از جور روزگار پناه بر موسیقی...

کانال که نه، اما پلی لیستی از محبوب‌ها و شنیدنی‌ها در تلگرام دارم. شاید آبی باشد بر آتشی. علاقمندان موسیقی همه دعوتند به بزم شنیدن
( کانال نوا @navaay )

۱۷ آذر ۹۶

تصویر و توهم

نمی‌دانم تصورم چقدر با واقعیت منطبق باشد. همین «تصورات»ند که اغلب گول می‌زنند و آدم را عاشق خود می‌کنند. عاشق ساخته‌ی ذهن خودش. درین روزهای جدایی، تنها دلخوشی شاید همین باشد. که به خودم بگویم «معلوم نیست تصویرت چقدر به واقعیتش نزدیک بود و چقدر دور». به خودم دلداری بدهم که «خیلی هم غصه نخور. شاید همین دوری به نفعت بوده...»

پ.ن
اگر روزی داستان بلندی نوشتم دنبال این پاراگراف نگردید. پشت جلد کتاب درج خواهد شد؛ البته امیدوارم و امید بر میانسالان عیب نیست ;-)