۱۷ آذر ۹۶

تصویر و توهم

نمی‌دانم تصورم چقدر با واقعیت منطبق باشد. همین «تصورات»ند که اغلب گول می‌زنند و آدم را عاشق خود می‌کنند. عاشق ساخته‌ی ذهن خودش. درین روزهای جدایی، تنها دلخوشی شاید همین باشد. که به خودم بگویم «معلوم نیست تصویرت چقدر به واقعیتش نزدیک بود و چقدر دور». به خودم دلداری بدهم که «خیلی هم غصه نخور. شاید همین دوری به نفعت بوده...»

پ.ن
اگر روزی داستان بلندی نوشتم دنبال این پاراگراف نگردید. پشت جلد کتاب درج خواهد شد؛ البته امیدوارم و امید بر میانسالان عیب نیست ;-)
نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.