نیچه یا هر کس دیگر چه درست و دقیق گفته: «کمرمان زیربار حقیقت می‌شکست اگر هنر نبود». برای حقیر دنیای بی موسیقی متصور نیست. از جور روزگار پناه بر موسیقی...

کانال که نه، اما پلی لیستی از محبوب‌ها و شنیدنی‌ها در تلگرام دارم. شاید آبی باشد بر آتشی. علاقمندان موسیقی همه دعوتند به بزم شنیدن
( کانال نوا @navaay )

۱۰ فروردين ۹۷

مقاومت

عید هم گذشت. جز دقایقی دورهم که اندکی بی‌خیالی و خوشی با خود آورد، دیگر شلوغی بود و ملال. در شلوغی و جمعیت که هستی، درگیر انگیزه‌ها و دغدغه‌هایشان هم می‌شوی. و خدا می‌داند که دل‌مشغولی‌ها و نگرانی‌هایشان چقدر بی‌ارزش و روزمره است. ولی خب زندگی همین است. همین روزمرگی‌های پوچ، برنامه‌ریزی‌های اقتصادی، آرزوهای دور و دراز و سطحی... که نمی‌توان دل بست به هیچکدام. چه می‌گویم: اصلا نمی‌توان برایشان وقت گذاشت و بهشان اندیشید.

اکنون شلوغی‌ها گذشته و برگشته‌ام به خلوت مالوف. کاش می‌شد دنیای متفاوتی را تجربه کرد. بدبختانه قواعد بازی، خود را تحمیل می‌کند. سخت است قبول قواعد و تن دادن بهشان. تا کجا می‌توان دوری گزید؟ نمی‌دانم.
نظر دادن تنها برای اعضای بیان ممکن است.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.