شب تردید

طبقه بندی موضوعی

یاد بعضی نفرات

۱۹ فروردين ۱۳۹۷
بنده ادم رفیق بازی نیستم، رفیق باز که هیچ حتی دوست نگهدار هم نیستم. سال به سال از دوستان خبر نمی‌گیرم و ارتباطی ندارم، این البته بدان معنا نیست که فراموششان کنم، در دنیای ذهنی خودم به یاد تک تکشان هستم، خاطراتشان جلوی چشمم است، گاهی حتی خوابشان را می‌بینم. ولی در واقعیت کمتر تماس دارم.دوستانم معمولا در یک قاب ساکن شده‌اند انگونه که چند سال پیش بوده‌اند، شاید واقعیت کنونی‌شان خیلی فرق کرده باشد -که من هم بسیار عوض شده‌ام- ولی چهره‌شان در ذهن من همان تصویر قدیمشان هست. همان ادمهایی که بودیم...

دوستانم اکثرا با معرفتند، از خودم بهترند، احوالم را می‌پرسند و دیدارها را تازه می‌کنند، من در ذهنم بیشتر به یاد انها هستم ولی در واقعیت انهایند که تماس را نگه می‌دارند. هر صحبت و گفتگو با ایشان حالم را خوش می‌کند و روزم را می‌سازد. من دوست خوبی برایشان نبوده‌ام انگونه که آنها هوای مرا داشته‌اند. دوستان من اندکند ولی جواهرند. حتی وقتی حوصله نداشته باشند یا ماهها در لاک خود فرو بروند، دلم برایشان تنگ می‌شود و می‌دانم که آنها هم یاد من هستند... کاش هرجا هستند شاد و سالم باشند.

پ.ن
گاه فکر می‌کنم بعضی دوستان را شاید دیگر تا اخر عمر هم نبینم بسکه دور شده‌اند روی کره خاکی!
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۱/۱۹
مستر علی

دلتنگی

دوری

رفاقت